موج روح الله

سلام!

اگر یادتون باشه در جریان حوادث پس از انتخابات، بعضی از سبزها که چششمون به رسانه های آزاد! و راستگو! و کاملا غیرمیلی! اونور آبی بود، بسیار جوگیر و ذوق زده شده بودن و می گفتند بزودی زود، کلک این رژیم کنده میشه! محسن سازگارا هم ۱۶بهمن ۱۳۸۸ گفته بود: به احتمال زیاد رژیم ۲۲بهمن سقوط می کند! اگر 22 بهمن هم اتفاق نيافتد، ضربات تعیین کننده ای به کودتاچیان می زند و مطمئن باشيد چندی بعد از ۲۲بهمن این اتفاق می افتد!

اما دیروز داشتم توی تالار گفتگوی «هفت تیر» (که مدیریتش و اکثر اعضایش سبزن) میگشتم، به تاپیک جالبی برخوردم: بنظرتون این حکومت تا چندسال دیگر بر سر کار است؟!

خیلی دوست داشتم بدونم سبزها الان چه نظری دارن؟! همه نظرات رو خوندم. برایم حیرت آور بود که سبزهایی که قبل ۲۲بهمن، اون نظرات رؤیایی رو داشتن، اینقدر سریع جا زده بودن و ناامید شده بودن! جالبه بدونین خوشبین ترینشون نوشته بود حداقل تا ۲۰سال دیگه این حکومت ساقط میشه!!

این هم پیش بینی حکیمانه(!) سبزها درباره زمان سقوط حکومت! :

* میدونم جواب خسته کننده ایه ولی حس میکنم بیش از بیست و پنج سال دیگه.

* با آقاي حامد كاملاً موافقم، حداقل تا 20 سال ديگه. اين حكومت تازه ريشه دوونده!

* زبونتونو گاز بگیرین خدا نکنه تا بیست سال دیگه هم باشن خبر مرگشون

* منم خیلی ناامید شدم،این ها خیلی ریشه دواندن و عمرن دست از سر ملت بردارن.دیگه واقعا امیدوارم آمریکا کلا ایران رو بگیره،رفتار خارجی ها با ایرانی ها بهتر از رفتار این ها باماست.

* شهداد جان! نترس گر صبر کنی آمریکا ایران را سازد

 این دو نظر، قابل توجه سبزهایی که ناراحت میشن بهشون بگن امریکایی!

* مسئله حكومت نيست . مردمن ، مردم بايد روشن شن ، اين حكومت رو مردن به روي كار آوردن

* تا زمانی که گاو باقی بمونیم اونا هم ازمون سواری میگیرن

عجیبه بعضی سبزها نه تنها به دیگران توهین می کنند، بلکه به خودشون هم توهین میکنن!

* انداختن این حکومت به این سادگیا که بعضیا فکر میکنن نیست. غیرممکنه! نمیخوام ناامیدتون کنم اما محاله اتفاق بیفته چون واسه بیست و چهار ساعت روزانه واسه ما برنامه دارن و با حساب و کتاب پیش میرن...بخدا ما حقمونه این حکومت...

* حالا حالاها رفتنی نیستن... ما سبزها میتونستیم ۲۲بهمن کار رو تموم کنیم. اما از همین آقایون رکب خوردیم... بازم میگم نه موسوی نه کروبی نه خاتمی هیچکدوم بدرد این ملت نمیخورن و اینها همشون امتحانشونو پس دادن
اینها که اینقدر دم از اصلاحات میزنند مگه خاتمی که رهبر اصلاحات بود در دوران خودش که حتی قدرت هم دستش بود چه غلطی کرد؟؟؟

خدایا...

انقلاب ما را به انقلاب جهانی حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) متصل بفرما

آمین...

تا حدودی منم به موسوی رأی دادم اما دیگه قابل تحمل نبود! با دین مردم که نمیشه بازی کرد. شاعر نیستم اما گاهی وقتا یه چیزایی میگم اینم خودم گفتم:

«بیع دین»

دیگر بس است چاره ی ما اینچنین نبود

رأیم به تو که از سر میراث کین نبود

خود را تباه کردی و بردی ز یادها

سید! جواب رأی همه بیع دین نبود

آخر چقدر دشمنی با مقدسات ؟

آخر تو را که کار با ناکثین نبود !

جدت جواب میدهد این سیره تورا

یعنی دوباره عار در این سنین نبود؟

با کار تو جنین عداوت جلا گرفت

با ساز تو عداوت دشمن حزین نبود

ساغر! بس است خسته ام از این تفکرات

اما بدان که پاسخ ما این چنین نبود

سیدروح الله: سلام. یکی از دوستان انقلابی و باصفا رو دعوت کردم اینجا بنویسد...

او هم لطف کرد قبول کرد. این هم اولین دستپخت آقا میثم:

همین دیروز بود طبق معمول بعد از استراحت بعد از ظهر یه خورده درس خوندم و مثل همیشه تلویزیون رو روشن کردم. یادم نیست کدام یک از شبکه ها بود اما زیر نویس تلویزیون داشت ساعت پخش فیلم سینمایی آن روز را نشون می داد، حتی فیلم سینمایی های شبکه های دیگه رو هم به صورت زیر نویس نشون داد.چند دقیقه بعدش هم پخش مستقیم بازی فلان تیم با بهمان تیم ساعت ...

توی این چندروزه بعد از عید هر مجله و روزنامه ای که خوندم درباره نقد جناب عزت الله خان ضرغامی و سیمای ایشان هم مطلبی (ولو خیلی مختصر!) نوشته بود بلا استثناء هم همگی درنقد ایشون به پخش فیلم های هالیوودیگیر داده بودند (ازسریال ها بگذریم چون فرصت جدا میخواهد ) و تو بوق کرنا کرده بودند که آی امان ! این داش عزت چه کارها که نمیکند !

-حالاچی کار کرده ؟

-مگه نمیدونی ؟ بدتر از قتل مرتکب شده ! امسال بازهم فیلم های هالیوودی پخش کرده!

من نمیخوام  از عملکرد برادر عزت الله خان ضرغامی دفاع کنم، اما میخوام اینو بگم که مردونه بهتر از علی لاریجانی و محمد هاشمی کارکرده ، درباره محمد هاشمی هیچی نمیگم به دو دلیل: 1-خودم عملکرد ایشون رو از نزدیک به یاد نمی یارم چون اون موقع خیلی بچه بودم! 2-وقتی در باره اون مطالعه میکردم به هیچ نکته مثبتی دست پیدا نکردم مگر اینکه همین ماهواره ها وترویج اونا در زمان اوشون بوده! علی لاریجانی هم بدکار نکرداما به نظر من چند تا مشکل اساسی داشت که ایشالله در یک وقت دیگه اونو آسیب شناسی میکنیم. میرسیم به داش عزت خودمون:

یادمه تا همین سه چهار سال پیش وقتی تابستون می شد تلویزیون یک سری فیلم کلیشه ای پخش میکرد که همیشه هم تکراری بود یعنی قبلاً تلویزیون یکی دوبار نشون داده بود طوری که وقتی فیلم جدید پخش می کرد، فردا صبح با بچه ها همه ش درباره اون فیلم صحبت می کردیم . همیشه هم اول تابستون کارتون ها از سند باد شروع می شد بعدش سرنتی پیتی و پسر شجاع و حنا و فوتبالیستها هم مشتری همیشگی تابستون ها بوداما یه چند سالیه که این رویه دیگه تعطیل شده ، فیلم های سینمایی محصولات دهه ی 90 نیست و تلویزیون یه جذابیت دیگه داره. یعنی وقتی قراره یه فیلم ببینی دیگه نمی گی : اَه ! اینم که ده بار تلویزیون نشون داده ! حتی نسل جدید کارتون ها هم اومدند : لاک پشت های نینجا ... زوروی جدید ... فوتبالیستها در راه جام جهانی و...

سیاست ضرغامی سیاست بدی نیست . درسته ! منم قبول دارم که یک سری اشکلاتی داره اما کلیت خوبی داره .همین که بیننده رو تا حدودی ازپای ماهواره می کشه پای تلویزیون تا یه فیلم جدید با دوبله جذاب و ببینه به نظرشما عالی نیست ؟ این مسئله که گفتم کاملاً واقعیت داره من خودم بین فامیلامون و حتی بین دوستان هم این مطلب رو دیدم اما خوب طبیعیه که یک سری اشکلاتی هم داره مثلاً بعضی فیلما احتیاج به نقادی (مثل شرلوک هلمز و نقاب)متخصصین ( مثل دکتر بلخاری و نادر طالب زاده داشت ) داشت.

یه عده میگن میتونست بهتر از اینا رو پخش کنه! مثلاً چی پخش می کرد خوب بود ؟ اصلاًفیلم های هالیوودی و سریال ها یک قسمتی از برنامه های تلویزیون بود که البته قابل نقد بودن چرا هیچکس درباره مستندهای تلویزیون چیزی نمیگه ؟ قرائت های قرآنی که پخش شد تو تاریخ صدا و سیمای جمهوری اسلامی نظیر نداشت شبکه چهار هم که ترکونده بود ...

علی الحساب هم این سیاست تا حدودی جواب داده(مثل چهارشنبه سوری)

پس انصافمون کجا رفته؟؟!!....

از چند هفته پیش، آقای تقی دژاکام یک بازی وبلاگی راه انداخته است. من هم تصمیم گرفتم وارد این بازی جالب بشوم و از همه دوستان وبلاگ نویس هم دعوت می کنم که به این بازی بپیوندند! دوستانی هم که وبلاگ ندارند، می توانند در بخش نظرات، بازی را رونق بدهند.

۱. سفر به داستان: از بین کتاب هایی که خوندم، خاطرات عزت شاهی(+) خیلی برایم تاثیرگذار بوده. خاطراتی جذاب و پرفراز نشیب... از مصاحبت با چنین شخصیتی بسیار لذت می برم و اگر قرار بود سفری داشته باشم، دوست داشتم مثلا لحظه ای همراه آقای عزت شاهی زیر شکنجه های رژیم ستمشاهی قرار بگیرم... هرچند میدونم که تحملش رو ندارم!

راستی جالبه بدونید آقای عزت شاهی اکنون زندگی بسیار ساده ای داره و ماشین ایشون نیز پیکانه...

۲. الف) سه فیلم برگزیده: هنوز هم که هنوزه از کرخه تا راین (ابراهیم حاتمی کیا) رو فراموش نمی کنم و هربار این فیلم را می بینم برایم تازگی دارد. آژانس شیشه ای حاتمی کیا هم همین حکایت را دارد. و اما فیلم سوم هم آواز گنجشک ها (مجید مجیدی) که بتازگی دیدم و بنظرم به زیبایی زندگی صادقانه روستایی رو به تصویر کشیده بود و بسیار آموزنده(+) بود. کتاب قانون (مازیار میری) هم درنوع خودش جالب بود./ فیلم خارجی هم خیلی نمی بینم! اگه ببینم هم اسمش یادم نمیمونه!

ب) سه سریال برگزیده: روزگار قریب، زیر تیغ، تب سرد

۳. سه کتاب برگزیده: راستش از کتابهای خاطرات خیلی خوشم میاد! مخصوصا از نوع مبارزین انقلابی اش! پس خاطرات عزت شاهی رتبه اول رو کسب میکنه! خاطرات احمد احمد دوم میشه! و ارمیا (رضا امیرخانی) هم سوم.

۴. سه قطعه موسیقی برگزیده: آلبوم های بیداد و برآستان جان محمدرضا شجریان و نازنین یار سید حسام الدین سراج

۵. سه تئاتر برگزیده: فکرکنم تا حالا فقط یک تئاتر دیده ام! ولی همان یکی را چندین بار دیده ام! خورشید کاروان بسیار تاثیرگذار است... چیزی شبیه روضه خوانی، اما مصور است...

۶. سه شخصیت سیاسی که بیش از همه دوستشان دارم: تقریبا هرکس در این بازی شرکت کرده، اذعان به سخت بودن این سوال هم داشته است! علاوه بر حضرت امام خمینی و آیت الله خامنه ای، علاقه زیادی هم به سید حسن نصرالله دارم.

اما به قول امید حسینی عزیز "از يك زاويه ديگر، با در نظر گرفتن اين نکته كه عرصه سياست، عرصه اشتباهات، شكست‌ها و موفقيت‌هاست و فارغ از مطلق‌نگري و از همه مهمتر پذيرفتن حق اشتباه افراد،" : آیت الله محمدرضا مهدوی کنی، احمد توکلی و علیرضا زاکانی را انتخاب می کنم که بنظرم در این آشفته بازار سیاست، باتقوا عمل می کنند و خدا را در نظر دارند.

۷. سه نشریه برتر: هفته نامه های پنجره، همشهری جوان و مثلث. ضمنا من هم با برخی دوستان معتقدم که ایران دخت ای کاش تو قیف نمی شد(+)

۸. الف) سه وبلاگ برتر: آهستان، کلاشینکف دیجیتال و طلبه ای از نسل سوم(هرچند دیر به دیر به روز شود) رو انتخاب می کنم.

ب) سه خبرگزاری برتر: ایسنا، فارس و مهر

ج) سه سایت خبری-تحلیلی برتر: الف، جهان و فردا

۹. دعاهایی که بیش از همه دوست دارم: زیارت جامعه کبیره، زیارت امین الله، دعای جوشن کبیر و دعای توسل

۱۰- بدترین اتفاق های سال ۸۸:
* زیر سوال بردن انتخابات عظیم ملت ایران و وارد ساختن اتهامات دروغین به نظام جمهوری اسلامی
* خدشه دار شدن وحدت و یکپارچگی مردم؛ که نتیجه کشکولی از اتفاقات بود
* قانون شکنی ها و بی تدبیری هایی که توسط دولت انجام شد و تبعات سوئی داشت
* کشته شدن چندین هموطن در حوادث پس از انتخابات، سوانح هوایی و ...

۱۱. بهترین اتفاق های سال ۸۸:
* راهپیمایی عظیم ۲۲بهمن که چشم فتنه را کور کرد
* حماسه ۹ دی
* انتخابات بی نظیر ۲۲خرداد و «نه» بزرگ مردم به مدعیان دروغین خط امام
* مشخص شدن مرز بین انقلابیون واقعی و منافقین

۱۲. جاهایی که وقتی دلم می گیرد، دوست دارم به آنجا بروم: حرم حضرت معصومه و حرم امام رضا علیهم السلام (اگر امکانش باشد) ، مسجد، زیارتگاه شهدا

۱۳. الف)سه تیم فوتبال مورد علاقه من: پرسپولیس، ذوب آهن و تراکتورسازی

ب) سه تیم خارجی: آرسنال، بارسلونا و آث میلان

۱۴. الف) سه هنرمند برتر: محمود فرشچیان، مجید مجیدی و مهران مدیری

ب) سه چهره ورزشی برتر: کریم باقری، عادل فردوسی پور و هادی ساعی

شاید بازم تکمیل ترش کنم...!

• مطلب قبلی من: سفرنامه کربلا

سلام دوستان...
سفر بسیار خوبی داشتم به عتبات عالیات. جای همه دوستان خالی... یادتون بودم و دعا کردم که بزودی مشرف بشین...
این سفر همه اش خاطره بود... تلخی هایش هم شیرین بود...
بعضی از خاطرات سفر را برایتان نقل می کنم. چند عکس زیبا هم گذاشتم.

لحظات به یاد ماندنی

امسال بهترین لحظه تحویل سال رو تجربه کردم! فکرش رو بکن! در صحن حرم آقا امام حسین(علیه السلام) هزاران ایرانی همنوا و همصدا با یکدیگر، «زیارت امام حسین و وارث» و «دعای توسل» خوانان، و «لبیک یا حسین» و «یامقلب القلوب...» گویان، و اشک ریزان، وارد سال ۱۳۸۹ بشن...
مراسم که تموم شد باران شکلات بود که می بارید! خیلی ها با خودشان شکلات آورده بودن و بین هموطنان و دیگر زائرین تقسیم می کردن...
یه نکته جالب دیگه اینکه من بخاطر اینکه شال سبز(بعنوان سید بودن و همچنین برای تبرک کردن به حرم ها) انداخته بودم، پس از تحویل سال، آماج ماچ و بوسه های هموطنان عزیزم قرار گرفتم! که لطف خاصی به سادات دارن...

در کربلا از پنجره هتلمان حرم حضرت عباس(حرم نزدیکتر) و حرم امام حسین(حرم دورتر) پیدا بود...

یه خاطره جالب دیگه: بدلیل اینکه کمی دیرتر از نیمه شب به کاظمین رسیدیم، بدلیل مسائل امنیتی اجازه ورود به شهر با ماشین را بهمان ندادند و تا صبح در ماشین خوابیدیم... حرم را از دور می دیدیم...

کاظمین - حرم امام موسی کاظم و امام جواد (علیهم السلام)

* یکی دیگر از لحظات بیادماندنی باران زیبایی بود که بعد از نماز ظهر در حرم امیرالمؤمنین حضرت علی(علیه السلام) بارید...

من کلا هم با حرم امیرالمومنین از همه جا بیشتر حال می کنم... انصافا راست میگن که «ایوان نجف عجب صفایی دارد...»

نتونستم از حرم امیرالمومنین، عکس بگیرم. این عکس رو با جستجوی اینترنتی پیدا کردم.

 در دیوارهای چهار طرف ضریح حضرت امیرالمومنین(علیه السلام)، اشعار مختلفی نوشته شده بود. یکی از آنها که بنظرم بسیار زیبا آمد را یادداشت کردم...

لو لم یکن فی صلب آدم نوره / لما قیل قدما للملائکة اسجدوا

و لولاه ما قلنا و لا قال قائل / "لمالک یوم الدین"، "ایاک نعبدوا"

اگر نور او [حضرت علی علیه السلام] در وجود حضرت آدم نبود، [توسط خدا] به ملائکه گفته نمی شد که به آدم سجده کنید...

و اگر او [حضرت علی علیه السلام] نبود، نه ما و نه هیچکس دیگر، به «مالک یوم الدین»(یعنی خدا)، «ایاک نعبدوا» نمی گفتیم. (یعنی خدا پرست نبودیم). مرحوم شهریار هم در شعرش همین را می گوید:

دل اگر خداشناسی همه در رخ علی بین / به علی شناختم من به خدا قسم خدا را

حضور چهره های سیاسی در کربلا

از آقایان آیت الله محمد ناصری، سید علی اکبر حسینی و محسن قرائتی(اساتید اخلاق)، احمد جنتی، سید محمود علوی و محمد مومن(از اعضای مجلس خبرگان)، علی سعیدی(نماینده ولی فقیه در سپاه)، محمدحسین رحیمیان(نماینده ولی فقیه در بنیاد شهید)، غلامحسین الهام* و علیرضا زاکانی گرفته تا علی اکبر محتشمی پور، مجید انصاری و مصطفی کواکبیان*... رو در طول سفر عتبات عالیات دیدیم!

راستی محسن رضایی هم با کاروان ما بود! البته اشتباه نکنید، اسم پسر مدیر کاروانمون محسن رضایی بود! که امسال سومه و میخواد دیپلمش رو بگیره. یه کاغذ A4 هم با خودش آورده بود که خودش و دوستانش امضا کرده بودن و از امام حسین خواسته بودن که کمکشون کنه راحت و با معدل خوب دیپلمشون رو بگیرن. اون کاغذ رو انداخت توی ضریح آقا...

درد دل یک جانباز با محتشمی پور

جمعه 28 اسفند 1388 نزدیک ظهر، در سامرا بودیم. حرم حضرت امام هادی و امام حسن عسگری(علیهم السلام) و سرداب غیبت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) را زیارت کردیم.

بدلیل مشکلات امنیتی خیلی از کاروانها سامرا نمی برن؛ ما هم که رفتیم 3-2 ساعت بیشتر اونجا نبودیم. درهمین فرصت کم، یک اتفاق جالب و قابل ذکر پیش اومد. بعد از زیارت، دیدم آقای علی اکبر محتشمی پور نزدیک کفشداری ایستاده و 4-3 نفری هم او را احاطه کردن و درحال صحبتن. وقتی خودم رو بهشون رسوندم، صحبتشون تموم شده بود و آقای محتشمی پور رفته بود.
از اون 4-3 نفر پرسیدم: «داشتین چه صحبتی می کردین؟»
یکی از اونها که لهجه اصفهانی داشت و جانبازی نابینا بود و دوستانش دستش را گرفته بودند گفت: «حرف دلم رو زدم...»
گفتم: «حرف دلتان چه بود؟»
گفت: «به آقای محتشمی پور گفتم: اینجا نزد این دو امام عزیز و حضرت بقیة الله، تعهد بدین که شما و دوستانتون، بیش از این دل رهبری و انقلاب رو به درد نیارین...»
گفتم: «محتشمی پور چه گفت؟»
گفت: «هیچ نگفت... حرفی برای گفتن نداشت...» *

مناظره کوتاه من و مجید انصاری!

اولین روز سال 1389 پس از اقامه نمازجماعت ظهر و عصر در صحن حرم امام حسین(علیه السلام)، آقای مجید انصاری رو دیدم! کنار او نشستم و پس از سلام و تبریک سال نو، جریان صحبت آن جانباز با آقای محتشمی پور رو تعریف کردم و گفتم: «من هم میخواستم توصیه اون جانباز عزیز رو به شما بکنم...» آقای انصاری اولش میگفت اینجا درکنار مرقد آقا امام حسین خیلی تمایلی ندارم به به بحث سیاسی و از این تعارفات... ولی بعدش شروع کرد در مناقب آقای محتشمی پور صحبت کردن که بله این آقا دستش را در راه فلسطین و ارزشهای انقلاب عطا کرده... حزب الله لبنان رو ایشون تاسیس کرده...! و از این صحبتها... من هم گفتم «ملاک حال فعلی افراده، مواضع و عملکرد ایشون در جریانات اخیر در راستای کمک به جریان ضدانقلاب تمام شده است.» و درواقع همه آن رشته ها رو پنبه کردم!
آقای مجید انصاری در قسمتی از صحبتش گفت: «بعضی به اسم دفاع از رهبری دارن به ایشون ضربه میزنن» حدس زدم منظورش آقای احمدی نژاد باشه؛ پرسیدم منظورتون کیه؟ گفت: «حالا نمیخوام وارد مصادیق بشم!»

درمورد اطاعت از رهبری پرسیدم. گفت: «اگر ایشون به مسئله ای حکم کنند، ما لازم الاجرا می دانیم.» گفتم: «به عمل کار برآید، نه به حرف...»
گفتم: «قبول دارید که ادعای اطاعت از رهبری، و همزمان دوستی با آقای موسوی و کروبی، با هم جمع نمی شود؟» درکمال تعجب گفت: «خیر!»

البته ایشون حرفهای خوبی هم می زد؛ که اگر ایشون و دوستانشون به همین حرف واقعا عمل می کردند، وضع خودشون و مملکت خیلی بهتر بود. گفتش که: «تو شرایط فعلی حتی اگر کسی این حکومت و این مسئولین رو قبول هم نداره، اما «ایران» براش مهمه، نباید کاری کنه که باعث تضعیف حکومت بشه.» البته ایشون گفت «ایران» ولی من می گویم در درجه اول «اسلام» و سپس «ایران». هرچه باشد، الان جمهوری اسلامی ایران، پرچم دار اسلام در دنیا به حساب میاد.
خواستم سوال بعدی رو بپرسم که آقای انصاری با من دست داد و بی مقدمه گفت: «خداحافظ شما!» و رویش رو برگردوند به طرف دیگه و مشغول صحبت با چند نفر دیگه شد! البته فکر کنم آنها هم منتظر بودند تا انتقاداتشون رو مطرح کنن...

چند عکس دیگر...

این عکس را هم از پنجره هتلمان گرفتم... موقع غروب آفتاب...

بین الحرمین - حرم حضرت سیدالشهدا (علیه السلام)

بین الحرمین - حرم حضرت عباس (علیه السلام) - موقع طلوع آفتاب...

کبوتران بین الحرمین - حرم حضرت عباس (علیه السلام)

اونجا که گنبدش طلاست... با کفتراش پر بزنم... دوستش دارم... اماممه... در خونشو در بزنم...

یک wallpaper زیبا

عکس زیر را هم با کیفیت بالا برای استفاده بعنوان پیش زمینه دسکتاپ(wallpaper) قرار می دهم. برای دریافت  اینجا را کلیک کنید

یک فیلم زیبا

وسط سینه من نوشته بین الحرمین / نصف قلبم با ابوالفضل نصف دیگر با حسین

بین الحرمین بسیار باصفاست. یک فیلم یک و نیم دقیقه ای از بین الحرمین گرفتم:

مشاهده فیلم (حجم: 2 مگابایت) 

این هم یک عکس هوایی زیبا از بین الحرمین(+)

زیرنویس:

۱. * بازتاب این مطلب وبلاگ در تابناک و فارس

    * خاطره ای جالب درباره ارادت ارامنه به امام حسین (علیه السلام)

    * العربیه هم فریب دروغ 13 درباره الهام را خورد

    * محتشمی پور برکنار، و شیخ الاسلام جانشین وی شد

    * روایت کوتاه کواکبیان از دیدارش با آیت الله سیستانی

    * مصاحبه روزنامه بهار با مجید انصاری (18فروردین)

۲. اصولا من و این آقای عزیزمحمدی آبمان توی یک جوی نمی رود! آن از روز عرفه که دقیقا همزمان با شروع دعای عرفه، بازی می گذارد. این هم از امروز (۱۴ فروردین) که ساعت ۱۹:۴۸ اذان مغرب به افق تهران است؛ ساعت ۱۹:۵۰ بازی پرسپولیس-سایپا را گذاشته است. و کارهایی از این دست... بنظرمن این نوع برنامه ریزی ها، نوعی بی اعتنایی و بی احترامی به شعائر دینی است.

• مطلب قبلی: خاطراتی خواندنی از عشق شهدا به حضرت سیدالشهدا